سمنو
مواد لازم :
گندم یک کیلو
آرد سه کیلو
بادام ۲۵۰ گرم
طرز تهیه :
گندم را میشوریم و خیسش می کنیم تا ۲۴ ساعت بعد اون را از آب در میاریم و پهن می کنیم روش را دستمال می کشیم و مرتب بهش آب اسپری می کنیم تا ریشه بزنه و جوونه پیدا کنه .
اون را در جای کاملا تاریک نگه میداریم وقتی که ریشه ها متراکم تر شد میتونیم به راحتی بهش آب بدیم و بعد از چند دقیقه آب اضافه را خالی کنیم تا سیراب بشه .وقتی که گندم در جای تاریک رشد می کنه کاملا بلوری بالا میاد و سبز نمیشه اگر یکی از گندمهای بلوری سبز شده را بخورید می بینید که کاملا شیرینه هر چقدر که این بلورها بلندتر بشن سمنوی شما شیرینتر و کشدارتر میشه .ولی اگر سبز بشن درست مثل وقتی که سبزه سبز می کنید بعد که سمنو پخت کاملا طعم علف را حس می کنید .
گندمهای رشد کرده را چرخ می کنیم چون دیگه تو آبمیوه گیری نمیرن .و اونا را فشار میدیم این آب اولیه را که بدست میاد صاف می کنیم و در یخچال نگه میداریم .روی تفاله آب میریزیم یک ساعت صبر می کنیم و دوباره فشار میدیم و آب را صاف می کنیم .مقداری از تفاله را می چشیم اگر هنوز شیرین بود یک آب دیگه لازم داره .
این آب دوم و سوم را مخلوط می کنیم و مقداریش را آرام به آرد اضافه می کنیم که کاملا مخلوط بشن بعد از صافی رد می کنیم که اگر احیانا آرد گلوله شده باشه صاف بشه .مواد را روی حرارت میذاریم و در یکی دو ساعت اول باید هر چند دقیقه یک بار هم بخوره که ته نگیره.بعد میتونیم به حال خودش بذاریم که آرام بجوشه .همینکه شروع کرد به غلیظ شدن از این آب که داریم اضافش می کنیم .
بعد از مدتی شروع می کنه به قهوه ای شدن و غلیظ شدن در این موقع آب اول را اضافه می کنیم و میذاریم که غلیظ بشه مثل دوغ غلیظ بادام را اضافه و بهش اجازه میدیم که آبش بیشتر گرفته بشه و مثل ماست بشه یک دم کنی روش گذاشته و به مدت یک ساعت دمش می کنیم .اگر مایل باشید که درستش کنین از یک صبح تا شب تقریبا گیر هستید .هر چقدر که آب سمنو بیشتر کشیده بشه کشدار تر میشه .
شاید شما هم سمنوهائی خوردین که موقع قورت دادن واقعا تو گلوتون گیر کرده خیلی ها به همین خاطر از سمنو بیزارن این به دلیل زیاد بودن آرد سمنو نسبت به گندمش هست .قدیما رسم بوده که اشخاص نذر میکردن که آرد سمنو را بدن چون ارزون بوده وقتی یک شخصی سمنو می پخته خودش مقداری آرد داشته که کفاف اون گندم سبز شده را میداده بقیه که نذر داشتند آردشون را میاوردن و میخواستند که در این کار شرکت کنند این بوده که آرد سمنوی در حال پخت میرفته بالا و سفت تر میشده و گلو گیرتر الان هم این رسم هنوز وجود داره .
توجه :به هیچ عنوان حرارت زیر سمنو نباید زیاد باشه چون باعث میشه که آب اون زود تبخیر بشه بدون اینکه خامی آرد گرفته و پخته شده باشه اگر احیانا چنین اتفاقی براتون افتاد آب معمولی را مرتب به خوردش بدین تا به حالت قبل برگرده .