سرخ کردن سیب زمینی هم به این راحتی نیست و اگه بخوام یه ظرف سیب زمینی طلایی رنگ خوشمزه داشته باشم باید نکاتی رو رعایت کنم.

اول اینکه  بعضی از سیب زمینی ها بعد از سرخ شدن مزه شیرینی دارند، این نوع زمان سرخ شدن خیلی اذیت می کنن، دو سر برش ها کاملا قهوه ای می شن اما بدنه هنوز خام به نظر می رسه. بنابراین باید سعی کنم برای یک وعده از سیب زمینی های یک خرید استفاده کنم وگرنه سیب زمینی های شیرین شکل غذام رو خراب می کنن.

دوم اینکه  بر و بچه های همسن و سال ما ترجیح می دن سیب زمینی ها کمی ترد و خشک باشن. جالبه! من این نوع تردی رو به این روش بدست آوردم :

          اول اینکه از روغن مایع مخصوص سرخ کردنی استفاده می کنم.

          دوم اینکه باید روغن داغ داغ شده باشه و بعد سیب زمینی ها رو اضافه کنم.

          و در آخر ، زمان ریختن برش ها درون روغن اجازه می دم شعله زیاد باشه،

         اما همینکه احساس کردم رنگ اونا داره طلایی می شه، شعله رو متوسط می کنم.

          وقتی هم که اونا رو از روغن بیرون آوردم؛ روغن اضافی اونا رو می گیرم.

          این کار رو می شه با کاغذای مخصوص این کار که توی آشپزخونه اکثر هتل ها و

          رستوران ها هست انجام داد. اما همیشه یه چنین کاغذی در دسترس نیست،

          برای همین از دستمال کاغذی های آشپزخونه که کمی کلفت تر هستند و

          آب بیشتری رو جذب می کنن، استفاده می کنم. اگه این دستمال هم طرح رنگی

          داشت، اشکال نداره، از پشت دستمال استفاده می کنم.

          البته قبل از اون سعی می کنم از کفگیری برای بیرون آوردن سیب زمینی ها از

          تابه پر روغن استفاده کنم که سوراخ های مناسب برای خروج روغن داشته باشه.

** این روش روغن گیری رو برای کوکوها و کتلت هام و گاهی پیاز داغ هایی که برای تزیین استفاده می شن هم بکار می برم. اینطوری روغن اضافی اونا گرفته می شه و تردتر و خوشمزه تر می شن.